Geceye Direnen Yıldız

Ne kaldı güneşin ışıklarından Baharın çiçekleri Denizin mavisinden Son bahar gör nasıl kırık dallar Kökler taşı yalıyor açlıktan Kuşlar mahzun Kapıda ölümü bahçenin Şu kışa yakın açan gül gönlündür Meydan okuyor kışa Ah nerde şarkıları Nerde ışıkları Nerde mavi gök... O kan rengi yapraklarını Deli bir fırtına yırtacak Toprakta bir ateş kalır belki Eşelenir belki o ateşin külleri Geceye direnen yıldız Sahilde unutulmuş saat Vakti kime haber veriyorsam Zamasnın körlüğü alay ediyor sevginle Geç bu göletleri var denize Bir gece bir sert kaşlı ağaç Bir masa,bir kara yazan kalem Gönlüne tabut giydirilmiş Bir mezarı anlatır bir seni zambak Güz geldiğinde,susar,sararır ve ağlar Senin derdini duyurmak istiyor yaprak.