Uzun Gece

Gül kan ağlayan bir göz gibi Kara kalmaz kan ağlayan gözde O gül rasul o son peygamber Ebucehildi adı geceydi Geceydi dünyada Karanlığın sarayları boy verdi Kar düştü,Sevdanın kanı dondu... Bir kalbi vardı güneş gibi Karanlığını yakar güneş olan O Nebinin doğumu bir şafak, O güneşti,yıkıldı karanlığın sarayları... Sütü en beyaz anne Halime anne Süt anneye verildi Bembeyaz bir süt Bereket yağdı bereket üstüne Medine`de yıldız yıldız izleri... Medine uyandı öptü Nebinin ayağını Oku onu kitap gibi Dağ gibiydi karanlık Ve sessiz bir çığlık Dünya karanlığın ağında Sadrının kitabını açtı melek Gökler bir kitap gibi okundu... Gökler nur saçar bir kitap gibi Hira okul gibi Hira dağında Güneşe tutulan ayna... İlk ayetleri okudu nebi Yağmur sessizliğiyle Kur`an geldi ayet ayet Çölde sevda pınarı Rabbinin adıyla okudu Nebi Kurtuluşa hamileydi cihan Bütün gönüllere gül sergisi Örtü onu örtemez Örtülere büründü gül peygamber Haticenin örttüğü teselli bulutu... Duaları çınar oldu Meyvesini verecekti o dua Ömer kükredi gök gibi Ziyaret edildi Beytullah Kırk yıldız secde etti gibi İbrahim putlara yürüdü gibi Karanlıktı bir diğer adı Ebu cehilin Ebu Cehil getiremedi şehadet Ebu Cehilin dilinde diken Su dereyi giydi Hayata nurdan elbise giydirdi O büyük Peygamber Miracta ümmetim dedi Nebi Ümmeti öz çocukları Ebu Bekir sıddık Ebu Bekrin gözlerinde güneş... Altmış üç yıl ömrü Nebinin Altmış üç güneş göğsümüze Yer ağladı gök ağladı Vahyin rahmetine karşı çıktılar Çiçek büyümedi ömürlerinde Baş ezdi ellerindeki taş Çölde izleri var göller gibi Kumlar sevinçle öper o gül ayakları İşkenceler edildi Nebiye O sevdasıyla gül gördü işkenceyi Güneşini gördü sevdanın Elime güneşi verseler Dönmem sevdamdan` dedi İbrahim gibi yürüdü ateşe Musanın asası gibi ebabiller... Kış gibidir Ebrehe Gül mevsimi şimdi Dünya karanlığın ağında Mekke Bilal gibi bir köle... Bilalin gür sesidir Hayat veren çöle Çocukları öldürüyor her Firavun Üç yıllık muhasara Küfrün karanlık kilidi Çürüdü yıldızların ışığında Işıklar bir güzel bir güzel Musa'ya geçit vermez mi deniz Bin ah çekti Hatice öldü diye Hira İki dostun ölümü Eylülün işaretleri İki dostun ölümü İki kar tanesi O güvercin ne beyazdı Asasız çıkılmaz o yola Gemisiz olmazdı hicret Hicret etti gül peygamber Devlete ilk adım Şafakta ilk ışık Hicret emri geldi Yıldızlar kaydı Medine`ye Taif`in taşları kahrından yandı Mediney, nur üstüne nur geldi Bir yıldız yağmuru İlim güneşi o Medinede güneş şimdi Medine şimdi anne kucağı Hicret yolunda Nebi Müşrikler oyun kurdu Ne zaman ışığa karanlık karşı durdu Süreka küfrün oku Saplandı kumlardan sipere Ey Süreka kumlar vurur tokatı At sürülmez nur üstüne... Kumlar yer yüzünde yıldızlar gibi Aliler,Ömerler gibi Ay oldu Medine Medineliler dedi: Geceye vuruldu yumruk Her an yeni bir gömlek Gece soyunur vahşi elbiselerini Her gün ayrı kıtada Eyyubel ensari sevinçli gökler sevinçli Hoş geldin dediler Yüzlerinde nur ellerinde nur Ateş gibiydi çöller Deve çöktü kutlu yere Gülistana dönüştü Bilal ilk müezzin Bilal su veriyor Medine`ye Ölüm yapıştı yakasına Küfrün o karanlığın Gazveler yapıldı küfürle Karanlık öldü Güneş yıkar geceyi Ağıtı söylenmemiş tek ölü o Ölüm yapıştı yakasına Küfrün o karanlığın Mekke feth edildi, Dalga dalga temizlenen bir denizdi Mekke Allaha şükredildi,şükür kulluk Ümmet-i Muhammet bir büyük deniz... Ölüm yapıştı yakasına Küfrün o karanlığın Uhutta kırılan diş Papatya O bahar habercisi Ey Hamza yoluna baş koydun Hamza dağ oldun gözümüzde... Hamza bağ oldun özümüzde... Hamza kırık bir karanfil Uhutta Ölüm gibi yapıştı yakasına Küfrün o karanlığın