Yazık

Çöllerde leyla aradı Mecnun Çölde kendini aradı mecnun Yazık anlayamadık Ölüme ölüm yazılmış Ölsün ölüm Hayatı sev Ölümsüzlüğü anla Yazık Perdeliyiz kara toprağımız gaflet gömleği Seni göremedim ayna kim tuttu bana seni göremedim Bahtım kara kaderim yara bilemedim Engelliyim kim koydu bu engelleri ve neden Neden bir mısırdayım neden aradığım Zeliha benim Kendimde aradığım ayna sana yazık bana yazık Kendimde aradığım Zeliha benim Adem kendinde buldu havvayı Kendimde mecnunun düştüğü çöl Kendimde dost Kendimde düşman Yazık Akşam vaktinin her gün çizdiği güle İbrahimin baktığı yıldıza Adı şirin olan kıza... Kulum dediler duyuramadılar bize yazık Nükler yiyen Japonyaya Dünyadan ağır basan konyaya Sende gerçek evren ve dünya Ben bir evren kadar aynayım Anlaşılmadım yazık Bu dünya gölge dünya Güneş aynada Şimdi Kendimi arıyorum Yazk Kendimde seni arıyorum ayna Zelihaya çıktım basamak basamak Şimdi kendimi arıyorum Yazık Çöllerde leyla aradım Leylayı blan mevlayı görmezse yazık Leyla şöyle dursun aradığım Mevla benim ayna İbrahimim ben yıldızlar şöyle dursun Ey sınırsız olan ey sonsuzluk seni arıyorum Çöller bitti güller bitti yollar bitti kendimde arıyorum Ayna seni Gölgen gibiyim sende arıyorum Beni Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Kendimi arıyorum bir kuyudayım henüz Ve ağlıyorum Aynalar ağlattı beni Yazık Kırılan aynalar ağlattı beni Dobra konuştular aynalar ağlattılar beni Ve yaş yetmiş beş Geç kaldım ve mısır uzakta Benimde kırk yaşım almış yaşım vardı Hepsi tuzaktaydı tuzakta Ayna uzakta Yazık Ey Yusuf Yaş yetmiş beş aşk hikayesi şimdi ömrüm Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Bu gün Kendimi arıyorum Ayna uzakta Yusufluğum tuzakta... Mısır pazarında... Ayna arıyorum Yazık Dünkü fotoğrafım bu: Çukurlarda kuyularda kendimi arıyorum Yaşım yetmiş beş olmuş Artık kendimi arıyorum aşk defterinde Ve aynada Yiğitlik kitabında adım olmalıydı benim adım en büyük... Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Şu aynada Şu fotoğrafta Dün ve bu gün Aradığım Zelihadır Yazık Yakuptan kaçıp aradığım Zelihadır Kuyulara uçup aradığım zelihadır Zelihayı arıyorum kendim sanıp Yıldız arar gibi aradığım Zelihadır Adem de Havvayı aradı böyle Cenneti değil Havvayı aradı cennette Dünyada havvayı aradı Yıldızları basamak etti İbrahim Bu aynada Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Ve Zelihada bulsam mevlayı ben de ey Yusuf Zeliha bir ayna Leylada bulsam mevlayı ey Mecnun Şirinde bulsam mevlayı ey Ferhat Dağları delsem gam değil Kuyulara düşsem gam değil Çöllerde yansam pişsem gam değil... Yazık Yaş yetmiş beş üç-beş adım sonrası mezar Önce kendimi aramalıyım kendi sesimi Kendi aynamda ağlıyor bir çocuk Bir fidan kırılıyor bir başka aynada Batarken kendi ufkumda günler güneşler Batarken yetmiş beş yaşımda güneşler Zelihadır aradığım Yazık Yıldız gibi aradığım Geceme aradığım yıldızdır Zeliha Gecem var Zeliham yok Kaderimde geceler var neredesin Zeliha ey yar Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Taşları eritiyor yağmurlar taş olsaydım asra Nuh devrinden kalma taşlara benzeseydim Tufanlarında çirkin asrın Dedim ki:Her yolum acılara çıkıyor Aynalardayız aynalarda ne gam artık Yazık Benden bir iz kalmayacak Kaderimde geceler var Anla beni Neredesin Zeliha ey yar Aynalardayız gamlanmam artık Gönül şehrimde yangınlar var Gönül şehrimde yangınlar olmalı... Taştan iz kalacak gönlümden iz neden kalmasın Kaderimde geceler var Neredesin Zeliha ey yar Aynalardayız gamlanmam artık Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Desem bir gün İsteme Zelihayı Zelihadan büyük Allah var Aynalardayız gamlanmam artık Anla beni Zeliha Dedim bu gün İsteme Zelihayı Kendime yabancıyım..."ezanlara yabancı" Gönül şehrimde yangınlar olmalı... Komşumun evinde yangınlar varsa Aynalardayız gamlanmam artık Dedim bu gün İsteme Zelihayı Camilerin güneşleri doğsun önce vatanımda Dedim ki:Şafaklar güneş getirmez bana Yıkımlardayım her an Kaçmam mümkün değil yıkımdan..." Gönül şehrimde yangınlar olmalı... Kardeşlerimin evinde yangınlar varsa Aynalardayız gamlanmam artık Dedim bu gün İsteme Zelihayı Zelihadan kaç Yakuba kaç sılaya Evet kendimi arıyorum yani Osmanlıyı Kanımda Osmanlı dinimde osmanlı olmalı Kendimi arıyorum yani insanlığımı... Yıldız kuyuları olmalıydı gönlümde... Kuyularım göklere asılı merdivenler Kendimi arıyorum masumluğumu şimdi Çocukluğumu Annemin sütünde arıyorum kendimi Rabbim seni arıyorum Mısırda ve Zelhada şimdi Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke sergisindeydi Bir çocuktum aynasında ömrümün Aynalardayız gamlanmam artık Gönül şehrimde yangınlar olmalı... Yaban sahillerindeyim yaşlılığın Denizlerinde olmalıydım yiğitliğin Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke sergisinde Bir çocuktum aynasında ömrümün Aynalardayız gamlanmam artık Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Yıldızlara çıkan merdivenlerin nerede ey zaman Aşk merdiveninin hangi harfindeyim... Yusufun kuyusu mısıra çıkan merdiven Kuyularım esfel-i safiline merdiven Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke seccademdi Bir çocuktum aynasında ömrümün o gün Aynalardayız gamlanmam artık Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Ey zaman koyu maviliği aramalıyım bana ait olanı Ve "hasta adam"deniliyor bana da Osmanlı gibiyim Ve dedim ki:"Yıkılacağım aşk sarayı gibi Hayallerimin gözlerinde yaş...ve yıkık hayaller O yıkık hayallerin kanatsız kelimeleri Yaşlılığın kapısında sadece bekçi olsam yeter Yaşlılık hırsız ve arsız... Hayallerim çok yaşlı ve gözleri yaşlı Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke seccademdi Bir akılsız çocuktum aynasında ömrümün bir ömür Demeliyim Zelihaya yürüyorum tut elimden ey Yusuf Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Aynalardayız gamlanmam artık Zaten ölmüştür her gönlü yaşlı..." Gönül şehrimde yangınlar olmalı... Her günahkarın bir günahkarım ben Aynalardayız gamlanmam artık Aynalardayız gamlanmam artık Hiçim gamlanmam artık Gölgeyim gamlanmam artık Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Gökyüzüne açılan pencereleri olsun gözlerimin Kendime has yeşilliği giyinsin artık aklım... Yaş yetmiş beş Bakışlarım bir ah Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke seccademdi Bir çocuktum aynasında ömrümün belki tek o gün Arı bal yaptı ben aynı çiçeklerden heykeller Gönül şehrimde yangınlar olmalı... Doğallığım bozulmuş... Bakmak istemiyorum dönüp arkama ömrüm günah Gönül şehrimde yangınlar var Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke seccademdi Bir çocuktum ağlayan aynasında ömrümün Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Önce suskunluğum uyku hafifliğinde olmalı Demeliyim:çürümüşüm Ve dedim ki:küllerinden bile doğar bu aşk... İnceciktim ince bir ip gibi koparken faniler... Dedim ki o gün:"senden geldim sanadır bu yolculuk Bir fotoğrafda doğmamışım daha Bir fotoğrafta gençsin ey çocuk.." Ve bir mezar olacaksın taşı yan yatmış Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Ve gördüm: Bir fotoğrafda arı gibi çalışmışım gizli gizli Evet.O gün tevbe bulutları kanatlanır yuvalarından Bahçelerde güldür güller güldür küskün gönüllere Dalından kopan kelimeler solarken her bahçede... Fotoğraflarım ÇOK BENİM ADIM HAMDİ DEĞİL ADIM YOK BENİM Zelihaya çıksam basamak basamak ben de ey Yusuf Gönlüm Mekke kadar temizdi...Mekke seccademdi Çocuktum aynasında ömrümün o gün yüzüm gülmüştü bir Önce dereler gibi olmalı cömertliği ellerimin Yaş yetmiş beş oldu Önce gönül şehrimde yangınlar olmalı günahkarım Gözümde yaşlar olmalı Kendimi aramalıyım kendimde şimdi Aynalardayız gamlanmam artık Ve bir mezar olacaksın taşı yan yatmış Kırılacak aynalardayız gam uzak ol benden Kendimde aradığım ayna Yetmiş beş yılım ağlamakla geçti yazık... Anla beni Kendimde aradığım ayna sana yazık bana yazık Kendimde aradığım Zeliha benim Yaradılanı sevdim yaradandan ötürü... Anla beni Zeliha anla beni ey dünya ey evren... Ben tek yaradanı sevdim Zeliha yalandı yazık