Zincirlikuyu-2
H Hamdi Oruç
0
Altın Yaprak
Dünya gurbetinde en çok seni sevdim
Medet Zincirlikuyu senin Cennete çıkar yolun
Ben Cenneti yitirdim dünya gurbetinde...
Zincirlikuyu senin Cennete çıkar yolun
Zincirli kuyu Cennete çıkar
Yusufun kuyusu Zelihaya çıktı
Ölüm ürküttü beni seni yitirmek var ucunda
Gurbet ürküttü beni seni yitirmek var ucunda
Seni yitirmek olan her şey ürküttü beni
Cennet
Yusufun kuyusu Zelihaya çıktı
Biliyorum
Zincirlikuyu her zaman değil kuyu
Yine de ürküttü beni
Medet Zincirlikuyu senin Cennete çıkar yolun
Yusufun kuyusu Zelihaya çıktı
Zincirlikuyu..
İlk ayrılığın durağı olacak gibi
Ayrılıklar durağı olacak gibi hep ürküttü beni
Medet Zincirlikuyu senin Cennete çıkar yolun
Yusufun kuyusu Zelihaya çıktı
Ölümden önce de ayrılır yollar Zeliha...
Ölümden acı bir ayrılık yaşadım Zincirli kuyuda
Zeliha Yusufun kuyusu Zelihaya çıktı
Gençlik günlerim
Beni Zincirli kuyuda öldürdü ve gitti
Medet Zincirlikuyu senin Cennete çıkar yolun
Yusufun kuyusu Zelihaya çıktı
Yaşlandım hala unutamadım o çiçeği
İşte gözlerim yine kanlı
Hala hayalimde o çiçek
Çiçekler solsa da unutulmasın...
Çiçekler unutulmasın
Medet Zincirlikuyu senin Cennete çıkar yolun
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş