شمارهٔ ۱۰۷
م مجد همگر
0
金の葉
ایزد چو خصال خوب دادم
ای کاش مرا حیا ندادی
چون داد حیا در این حیاتم
از رزق دری دگر گشادی
گر شب نبدی و شکر خلوت
فرزند ز پشت من نزادی
この詩を評価する
まだ評価がありません