شمارهٔ ۱۷۸
م مجد همگر
0
Altın Yaprak
در عالم سفله از بنی آدم کیست
کو زد نفسی که نز پی مردن نیست
آنکو که دمی ز ناز خندید چو برق
کز حادثه همچو ابر سالی نگریست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş