شمارهٔ ۴۷۷
م مجد همگر
0
Altın Yaprak
نومید بدم ز دیدنت عمر دراز
عمری شدم از عشوه تو در تک و تاز
چون باد بدان عمر من و عهد تو نیز
هم با سر نومیدی خود رفتم باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş