شمارهٔ ۵۹

م مجد همگر
0 Altın Yaprak
سپهر قدرا دریادلا خداوندا تویی که غاشیه مهر تست بر دوشم ز جام طبع به هر مجلسی که بنشینم نخست باده حمد و ثنای تو نوشم همه مدیح تو می گسترم چو در سخنم همه ثنای تو می پرورم چو خاموشم به سمع مجلس عالی مگر رسیده بود که چرخ بر چه صفت کرد بی تن و توشم چنین که سوخت مرا برق حادثات سزد همی چو ابر بگریم چو رعد بخروشم شنیده ام که به لفظ گهر نثار تو رفت که در تدارک کار فلان همی کوشم از آن زمان که من این ماجرا شنیدستم حواس جمله حسد می برند برگشوم نشسته ام ز پس روزنی که از سرما چو یخ فسرده و از غم چو دیگ می جوشم از آن قبل که دلم می رمد ز سایه خویش از آفتاب به صد پرده چهره می پوشم دلم ز لرزه و خوف آن زمان شود ساکن که لطف و رحمت تو گیرد اندر آغوشم ورم خرید قبول توام به ثمن بود که جان به عشوه مشتی خبیث بفروشم هم از تمامی حرمان روزگار من است که کرده ای به چنین حالتی فراموشم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.