Sensizlik

Kalınca bir başıma Yalnızlığın umarsızlığı vurur gecelerime Seni özlerim Öyle sebepsiz Öyle deli Kalınca bir başıma Sensizliğin acısı çarpar yüzüme Bir tokat gibi Gecelerde çekilmez olur kavuşamadığım hayalin Sen, sen ve yine sen… Duvarlarda yüzünü ararım Artık göremediğim Ela gözlerini… Geceyi bölerim hatıralara Sensiz, umutsuz, bir başıma Bir elimde resmin, Bir elimde sigaram, Teselli olur mu sanırsın Ciğerlerimi eskiten duman, yokluğunda Sensizliğe inat Bir nefes Bir nefes daha Sanki seni çekiyormuşcasına Sanki seni yaşıyormuşçasına Hayalini yaşarım Sensiz kaldığım gecelerde Yetmez bilirim Ama yine de yetinirim gülüm Sensizliğe alışırken soğuk gecelerde Benliğimi yitiririm. . .