uzaktasın ve yakında içimdesin hep ölmüşsün gibi özlerim seni oysa…
nerdeyim ben dizlerime kadar batmışım çamura rüyadayım belki deyip…
sahip olduğum aşk hep aynı oysa kişiler ne de değişken yoksa gerçekten yoklar mı gerçekte sürüklenişimin kayıtsızlığı kesindi de…
nefes al derinden olsun kanına karışan oksijen beynine yol bulsun ki…
döndüğümüzde işten eve beklediğimiz hazır bir sofraydı içine sevgi aş edilmiş bir tas çorbayla azıcık da somun olan...…
açılmış pencere yarım rüzgâr söyler türküsünü derinden mevsim yaz fakat ağaçlar sonbaharı getirir gibi birden…