Dalgakıran

nerdeyim ben dizlerime kadar batmışım çamura rüyadayım belki deyip avuturum kendimi ağlarım fakat niye yoksa ben değil miydim adımlar yürüten bilinmeze yol diye şimdilik bir kez aşık oldum peki ya ötekiler sevmedim mi onları yoksa öptüm sahte dudaklarından istediklerini verdim tastamam bilemediler benim zor kadınlığımı indirgediler beni basite ve acımadan tükettim onları sigara gibi tükettim onlar söndü alevimden bense güçlendim bir kez aşık oldum şimdilik dalında kurumuş yapraktım sonrasında gerçekten sevdiler beni üstelik mide bulantılarımı destekleyen arzular türettiler istemedim ama dinledim içim acıdı sevgilerine iğrenç bir kahkaha attım sonsuz çığlıklarla gülerken ağladım ama sevgi sandıkları şeyi gördüm ve incitemedim onları acımasızca istediler beni kendi egolarıydı tatmine muhtaç saydıkları sustum ve affettim zamanla kendimi bile yoruldum sonra ve şimdi artık yokum yanlarında zamanın en uç noktasında sürüngen bir fahişeyim zira ne korku var ne de his zombiler diyarında peki ya şimdiii kimi hesaba çekmeli?