Zor..!

Ne zor sana ulaşabilme gücüm varken, Ulaşmak istemiyormuş gibi yapmak, Aşılmaz yollar yokken aramızda; Kilometrelerce uzakmış gibi yollara küsmek… Gözlerindeki nemi çoğaltmamak için susmalarımı umarsızlığa bağlamak Senin için onca endişelenmelerime karşın; Seni sana bırakmak… Yüzünde bir hüzün görmemek için senden uzaklaşmak; Ne zor bir kez bile görmek için; Çılgınca çarpan kalbimi susturup hasretleri büyütmek. Gizli gizli hüzünlenerek sana iyiyim ben demek, Terk edilmişlerin korkusunu yaşamak, Unutulmamak için onca saati sükunetle beklemek, Bir acının bir ayrılışın sessiz tanığı olmaktan korkarak telefonlara sarılmak, Konuşurken sesini titretmemeye çalışmak, Ne zor senden uzakta hasretinle bedenimi sarsarken Her an yanındaymış edasıyla konuşmaya çalışmak… Senin adına senden fazla endişelenmelerimi, Senden çok yaralanışlarımı sessiz saatlerde yaşamak… Ne zor hayatı senden uzakta göğüslemek, Yanından ayrılmak istemeyişlerimi sana sezdirmeden, Yüreğimin acıyan yanlarını sana bıraktığımı göstermeden, Oluk oluk akan yaşlarımı bildirmeden, Hoşça kal yine görüşürüz deyip gitmek… Ne zor seni sensiz senden uzakta yaşamak