Aysel

Hayal kırıklıklarına uğradığım Hayattan bıktığım bir anda Ay gibi aydınlattın dünyamı Sel gibi içime sevgi doldurdun Çocuklar gibi sevindirdin Beni özgür bıraktın Beklemediğim bir anda karşıma çıktın Yalnızlık kapılarını araladın Sessiz dünyama ses Karanlık hücreme ışık saçtın Gülüşün, gönlümü ısıttı Hasretin beni yaktı Ulaşamamak korkusu sardı dört bir yanımı Ben elbet yine yandım Nedendir bilinmez Hayat denilen bilmece İşkence olmaktan çıktı Yarınlar etrafa umut saçtı Artık herşey daha güzel sanki Ulaşacak bir hedefim Yalnız gecelerde bir dostum Hayal arkadaşım, yol yoldaşım Ayselim (oldu)...