Sekiz Dokuz Seksen Dokuz

Sekiz, dokuz, seksen dokuz Sekiz kere ölsem Dokuz kere yeniden dünyaya gelsem Seksen dokuz kere seviyorum desem İnan ki yetmez Bu bir tarih Hiçbir şey hatırlatmadı belki de sana Ama ben hiç unutamadım yıllarca Bir dönebilsem,dönebilsem o yıllara Ömrümün kalanını verirdim hiç düşünmeden Neler olurdu o zaman bir bilebilsen O, beni ömrümce kahredecek hatayı yapmazdım Kimin gücü yeterdi seni benden almaya Hangi hoyrat el kırabilirdi gonca gülümü Yine dolaşırdık parklarda el ele Yaşardık seninle gönül gönüle Senin omzuna başımı koyup Ufku ben seyrederdim bu kere Sen çekerdin fotoğraflarımı habersiz Ama ben sana kızmazdım, kötü çıkacağım diye Belki de sen sorardın bana aç mısın diye Ben de her defasında açım derdim, sana inat Müzeye giderdik seninle Afroditi'i kıskandırırdın yine Apollon da bozulurdu belki Karşısında beni görünce Ne güzel olurdu tarihi döndürmek Yaşayabilmek seninle yeniden Mümkün değil mi dersin gerçekten Kırıp zincirleri geçebilmek zaman tünelinden Bütün bunlar Hülya gibi İnanılmaz geliyor sanki Sekiz,dokuz,iki bin seksen dokuz, Ben bekleyeceğim seni inan ki