Canlara Canan Diye Sevdim

Sevdim seni hep canlara cânân diye sevdim Bir ben değil âlem sana kurban diye sevdim Ecrâm-ı felek levh u kalem mest-i nigahın Didarına aşık ulu Yezdân diye sevdim Mahşerde nebiler bile senden medet ister Gül yüzlü melekler sana hayran diye sevdim Aşkınla buhurdan gibi tütmede bu kalbim Sensiz bana Cennet bile hicran diye sevdim Ta arşa çıkar her gece aşıkların ahı Asilere lütfun yüce ferman diye sevdim Doğ kalbime bir lahzacık ey nûr-i Dilârâ Sevdanı gönül derdine derman diye sevdim Bülbül de senin bağrı yanık aşık-ı zârın Feryadı bütün ateş-i sûzân diye sevdim Huriler ezelden beri Şeydâ-yı cemalin Yanmıştı sana Yusuf-i Kenan diye sevdim Evlad ü iyalden geçerek Ravza’na geldim Evsafını medhetmede Kur’ân diye sevdim Kıtmirinim ey Şâh-ı Rüsûl kovma kapından Âlemlere rahmet dedi Rahman diye sevdim Şeydâ kuluna nazar eyle nazar-ı merhametinle Bir lahza nazar en büyük ihsan diye sevdim