Kabem

Fotoğraflarına bakıyorum gözlerim kamaşıyor İnce bir Rüzgâr esiyor Katran karası saçlarının arasından Elim kolum titriyor birbirine karışıyor Binlerce yıldız parlıyor gözbebeklerinde Aklım başımdan gidiyor feleğim şaşıyor Hafifçe Dudaklarına dokunuyorum Sudan geçer gibi oluyor ellerim Soluğum kesiliyor nefes alamıyorum Yüreğimin içinden ırmaklar akıyor Damarlarımda dolaşıyorsun arsız arsız Aniden boyut değiştiriyorum Ah yüreğimin ateşi, başımın dumanlı dağı, Dinim kadar güvendiğim sevgili MİHRABIM Bütün sözcükler yetersiz seni anlatmaya Şimdi karanlık sularda boğuluyorum. Gökyüzü kurşun gibi ağır sensizlikte Ne yana dönsem bir sürü yalan Gülüşler yalan, vaatler yalan insanlar yalan. Ben seni mi sevdim KERBELAM Senin gözlerinle mi baktım Dünyaya. Senin ellerinle mi çiçek derledim, Sevinçti, aşktı kederdi göğsüme bastım Nedenini hiç bilmediğim bu ayrılığın Biletini bana mı kestin KABEM Ve ben, taptığını söylediğin adam Kocaman bir yalanı seninle mi yaşadım?