Sen Zaten Yokmuşsun

Senin yaşadığın o şehri Hiç sevmiyorum artık Yağmurlu akşamlarını Her yanı sen kokan çiçeklerini Islak Martı bakışlı sokaklarını Vera'yı Niko'yu, Fidangülü, Süleymanı Hiç sevmiyorum artık Bir an yanımdan ayrıldığında Beklerken yıllarca görmemiş gibi özlediğim Çay Karası gözlerini Hiç sevmiyorum artık Gülünce güller açan gamzeni Senin hayallerini, Benimse deli sevdamı barındıran o şehri Hiç sevmiyorum artık Bazen sessizce ağladığımız Bazen de gülmekten katıldığımız Yaşamla gırgır geçtiğimiz o şehri Hiç sevmiyorum artık Sen uyurken, kömür karası saçlarını okşadığım Seni benden ayırmasın diye Tanrıya dua ettiğim, Sırf kırılıp incinmeyesin diye hep sessiz kaldığım Yaralayan, acıtan, kanatan sözlerine katlandığım Bir yokluğu var sayıp, bir HİÇ' e sarıldığım Yalan sevdanı hayat sandığım Yitik mevsimlerde kaybolup gittiğim Senin yaşadığın o şehri Hiç sevmiyorum artık Şimdi, tüm uykusuz gecelerimi sana adıyorum Bir aşk yaratmış tek başına yaşamışım. Perdesiz anıların arkasından bir şarkı mırıldanıyorum Ben seni ölümüne sevmişim ama Sen zaten yokmuşsun.