Öteki Yalnız

hep aynı köşede karşılaşırdık gözlerini koyacak yer bulamazdın ne güzel çekingendin titrerdin çantan sefertasın eldivenlerin gitmek istemezdin ama giderdin bir sen kalırdın kent silinip giderdi ayaklarım dolaşırdı düşmezdim saata bakardım hep yedibuçuk yumruğumu kaldırıp bağırasım gelirdi bu hiç sevmediğim kupkuru kentin nasıl da bağlandımdı akşamlarına beşbuçuk en sevdiğim saattı kaldırımlarda ışıkları severdim kabarık saçlarıma kar yağardı kar güzeldi herkes her şey güzeldi durakta bir ben bir yelpikli kestaneci pastacının pikabında bizim şarkımız berberin kanaryası bizi öterdi arabalar renk renk geçerdi çalımlı en güzeli seni getiren otobüstü maviydi yumuşacık bir yamuktu lâstikleri kadifeden sanırdım beşbuçukta seni alıp gelince otobüs dolusu gözlerini görünce gecelerim gibi gözlerini görünce oteldeki yatağım kahvedeki masam ıssız sokaklarda ayak seslerim kaldırıma oturup ağlayasım gelirdi ikimiz de yalnızdık bunu saklıyamayız çalışmak zorundaydık dağılamazdık evsiz edemezdik yüreğim sana yetmezdi hem belki hep senin olmayacaktı geceleri kapımızı çalınca korkuların yoksul pencerende zavallı sardunyalar ben kendime kıydım kurtulamadım sen kendini yaktın daha kötüsü sana son yazdıklarımı okuyabilsem ah bir okuyabilsem, ağrımı duyabilsen o durakta neler kimler ağlamıyor ki