Dön Gel

Sensiz olduğumu, bilmeselerde Derdimin dermanı, yok kimselerde Çaresizliğimi, görmeselerde Yeter artık çilem, ölmeden dön gel. Yar gül benzim sensiz, gün gün solacak Söz verdiğin süre, saat dolacak Son kez göreceğin, kabrim olacak Azrail canımı almadan dön gel. Mektupları yırttım kokun var diye Yüreğimi açtım sana yar diye Derdime derman ol, yaram sar diye Ömrümün baharı solmadan dön gel. Yüksel der, ararım hep izlerini Bana bakan masum, şuh gözlerini Savurup kül eden, o sözlerini Unutup uzakta kalmadan dön gel.