شمارهٔ ۷۶ - وله

س سید حسن غزنوی
0 Altın Yaprak
ای صبا طوف در گلستان کن همدمی با هزاردستان کن راز با برگهای سوسن گوی ناز با شاخهای ریحان کن گر ته تنگ یاسمن بگشای کار دشوار لاله آسان کن رخ گلبرگ را به هم بر زن طره بید را پریشان کن گر زنی خیمه چو گردون زن ورکنی منزلی به بستان کن گاه با آه خوشدلان آمیز گاه آهنگ زلف جانان کن ور ز مشکین نافه خون خوردی رخ رنگین باغ خندان کن خوابگه پیش چشم نرگس ساز آب خور نزد آب حیوان کن هر کجا راحتی است در عالم گرد آن چون امید جولان کن چون شدی تازه و خوش و خرم روی میمون به مرو شهجان کن مجلس حضرت همایون را خوشتر از بارگاه رضوان کن چون رسیدی بدان همایون صدر خدمت و بندگی فراوان کن به مثل گر کنی یکی حرکت چون رسول منی به سامان کن دم دم ای باد خاک پایش را گوهر افشان و مشک باران کن ای سعادت از او گزیرت نیست هر چه فرمود زود فرمان کن قدر او را بلند بالا دار صیت او را فراخ میدان کن نافه مشک خطش از دل ساز صدف در لفظش از جان کن ای جهان هر چه بایدش آن آر وی فلک هر چه گویدت آن کن رأی او را چو شمس روشن دار کار او را چو چرخ گردان کن یارب او را که دارد استحقاق خواجه جمله خراسان کن حاسدش گرز ذره افزون است جمله را زیر خاک پنهان کن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.