કેટલા અભરખા Ketla

કેટલા અભરખા મળી તો ગયા પણ દુઃખી કરતા ગયા મન માં એવા તો વસી ગયા જતા જતા પણ રડાવી ગયા! નહોતા હતા પાસે પણ યાદો છોડી ગયા અરે અરણ્ય મા રુદન કરવા મૂકી ગયા નહોતો દરિયો તો પણ તરવા માટે તરાપો મુકી ગયા કેટલો બધો નિરાશ નિસાસો અને બળાપો નાખતા ગયા કેટલા બધા હતા મિત્રો મળી ને સાથે બનાવતા ચિત્રો રંગ પણ મજાનો ભરતા એક બીજા ની ઠેકડી પણ ઉડાડતા। આજે કોઈના દાંત નથી તો કોઈના માથે વાળ નથી પીઠ થી વાંકા પણ વળી ગયા છે આંખ ના ચશ્મા જાણે તો જાને ડાબલા લાગી ગયા છે। જીવન વહાલ છોડી ગયું છે મોત ને છેટું કરતુ ગયું છે કેટલા કેટલા અભરખા હતા મન માં લડાતા અને પાછા ભેગા થઇ જતા ઘડી માં।