غزل شمارهٔ ۵۳
ه هاتف اصفهانی
0
Altın Yaprak
سرو قدی که بود دیده دلها به رهش
نیست جز دیده صاحبنظران جلوه گهش
آه از آن شوخ که سرگشته به صحرا دارد
وحشیان را نگه آن آهوی وحشی نگهش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş