غزل شمارهٔ ۸۵
ه هاتف اصفهانی
0
Altın Yaprak
دو چشمم خون فشان از دوری آن دلستانستی
که لعلش گوهرافشان سنبلش عنبرفشانستی
چه سان خورشید رویت را مه تابان توان گفتن
که از روی تو تا ماه از زمین تا آسمانستی
حرامم باد دلجویی پیکانش اگر نالم
ز زخم ناوکی کز شست آن ابرو کمانستی
غمش گفتم نهان در سینه دارم ساده لوحی بین
که این سر در جهان فاش است و پندارم نهانستی
در این بستان به پای هر صنوبر جویی از چشمم
روان از حسرت بالای آن سرو روانستی
بیا شیرین زبانی بین که همچون نیشکر خامه
شکربار از زبان هاتف شیرین زبانستی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş