شمارهٔ ۲
ه هاتف اصفهانی
0
Altın Yaprak
با حریفی که بی سبب دارد
سر آزار من بگو زنهار
گرچه از حکه در تعب باشی
خر را به خویش مخار
هان و هان راه خویش گیر و برو
به دم مار خفته پا مگذار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş