Adsız An
H Hatice Çamyar
0
Altın Yaprak
balkonu çok çiçekli o üst kattan gelen tıkırtılar
olmasa,ne çok sessizdi gece.sen kapıyı olanca gücünle
çarpıp çıktığında.
kızıl alaz göğü kamçılıyordu.camlara vuruyordu
sancısı.korku,karanlığın karnında git gide büyüyordu.
oturuyordum öylece,ellerim yüzümde.
birden,uç uca sıkıca düğümlenmiş,bir ipin ucunda
anahtarlar çokça.önüme konuyodu.arkası dönük,yüzü
görünmüyordu.kim bilir kim tarafından.
hiçbiri hiçbir kapıyı açmıyordu.dışarda kararsız ayak
sesini duyduğumda.
anahtarlar birbiri ardınca,sen kapının ardında...yerimden
kalkmadım.karanlıktı da,korkmadım.
balkonumdaki çiçeksizliğe,bunca anahtarın içinde
evsizliğe,evin içinde sensizliğe...
bağıra bağıra ağladım.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş