Kardelen Fırtınası...

Kardelen fırtınasında umutlarım Tek noktası sendin tutkuyla yazdığım sayfaların... Tek nedeni vardı sevmenin, sevdaların Şimdi ne noktası var ne de virgülü sensiz romanımın. Hapset gururunu yık içindeki kinini Koş sarıl bedenime öde yaşatmadıklarının bedelini Şimdi tam sırasıdır uçur güvercinlerini Haykır uçurumlara o da kırsın zincirlerini. Sevgiliyedir yaşamak, sevgidir hayata renk katmak Gökyüzünde kaç ton mavi var? yeşilin kaç yeşili? Silemedim kaç zaman geçti şu bendeki izini. Kolay mı gitmek hayalinden uzağa Kırmak zincirini gözlerime hapsolan resmini Tenime karışmış hasretini silmek bir çırpıda Tek kolayı düşüşüm gözlerindeki tuzağa!! Yalnızlığın koynunda kokunu arıyorum Kardelen tarlasında girdaba dalıyorum Kaç gökyüzü yıkıldı üstüme bilmem kaç duvar? Kardelen fırtınası umutlarım hep senle var!!