Bir Dedem Vardı Vefalı, Şimdi Hindistan

sen elmayı güldürürsün senin elmaya su verdiğin gündü camı sevindiren yelkenlinin denizcilik kitabından kaçtığı gündü cam daha başka kardeşlikleri de açığa çıkarır, hatta onları unutanları da yokluk içinde elmayla aydınlatır yoksa bir ermiş niye çıkarsın sakinlerin denizinden aynı balığı su da çiçekten nasibini alır elma da yeraltı ermişinden camdan çekilen de aramızdan sayılır -usta bu tahtalar boyasız ellerini yüzüne göürme usta, hem biz kaldık, onları suya yollarız - yüzünü güldürdüğün bütün elmalarla buradayız camdan bakıyoruz, sana bakıyoruz kardeşlik hatalarla birikir, biliyorsun kardeşliğin bir hata olduğunu da.. hatayız, fazlayız, camdayız, aynada yüzümüz bizden sonra da kalıyor yalan söyleyecek kadar senden yanayız ermişin gözü hiçbir Şey görmüyor elmayı gözden geçirecek kadar Şaşkın altın gölün üzerinde bir mistik hala balık yanlış hala Şaşkın sen elmaya ara verme, gülmeye hazır bir dedem vardı vefalı, Şimdi Hindistan sayılır bizi terkettiği rüya hatalar sahilinde birbirinden üşümeyen kardeşler; suya bakanı var, aynada bakılanı, denize, bana, içindeki karşı odaya, hepsi camda, hepsi fazla, hepsi sana düşkün, elindeki ermişi onlara bıraktın ermişin tahtalarını kim boyayacak, yeraltında gül ol, hoş kal, bir su ısmarla şu elmanın üstüne dökül bir zaman