Kardelen Çiçeğim

Aşıklar kenti İstanbul’dayım, ama sensiz Soğuk bir bahar günü nedendir bilinmez, Halbuki ben bu buharın sıcaklığını yaşamak isterdim, Ama bu sefer olmadı ısınamadım birtanem. Boğazı sensiz geçtim, Ortaköy’ü seyrettim tepeden Sahili aradım, caminin yanıydı oturduğum Seni beklerken, kedileri besleyen kızı hatırladım O ne mutluluktu kızın yüzündeki ifade Birer birer okşadı ayrılmadan onları, Sonra kasımpatıları ve sarı gülleri hatırladım, Kardelen çiçeğim, nerden bilirdim sarı güllerin ayrılığını Yoksa alır mıydım sana bile bile birtanem, Canım, cicim, hayatım, sevgilim söyle.... Mayısın dördü, rüzgar o kadar sertki Güneşin gri bulutların arkasına saklandığında Kadıköy iskelesinde oturuyorum, Denizi, martıları yani senin aşık olduğun, Hayalindeki şehri senin gözlerinle seyrediyorum Çok uzaklara bakıyorum gözlerinle Ama ne olurdun sen yanımda olsaydın da O güzelim şehri kollarımın arasında seyretseydin. Gemilerin kalkış saatlerini beraber ezberlerdik Martıların seslerini, kanat çırpışlarını, Ne olurdun birtanem sözünü tutsaydın da Buralarda beni yalnız bırakmasaydın Seni o kadar çok sevdiğimi bildiğin halde Bunu bana yapmasaydın ne olurdu? İstanbul’u senin gözlerinle seyrediyorum Kahverengi sevecen gözlerinle, A ne olurdun sevgilim yanımda olsaydın O incecik narin ellerinden tutsaydım öpseydim doyasıya Ellrimle rüzgarda dağılan saçlarını toplasaydım O buğday rengi çikolata kokulu tenine dokunsaydım O güzelim boynunu öpseydim ama sol yanını! Sana "Seni Seviyorum Kardelen Çiçeğim" deseydim