Sizsiz

dersimi çoktan aldım okuduklarım, huysuzluğum artsın diye yazdıklarım size benzememek için dünyayla da iyi geçinmek niyetinde değilim huzursuzluğumun altına odun atmışsam size ne kimsenin sevabında bir harf kadar bile gözüm yok umutsuzluğum bana yeter sizin 'bizden biri' hanenizden çoktan ayrıldım beş parasız attım sokağa kendimi beni kimse kendisinden saymasın 'çoğunluk olmak' ağır geliyor bana sizinle bir arada yaşamak da kendime benzemek istiyorum size değil şimdi bana istediğiniz gibi bir ad bulun linç edin örneğin / ki ne çok ayarlısınız ve düdük sesi bekleyemeyecek kadar sabırsız dibime dönmem / demiştim peşimi de bırakın koptuğum kadar koptum zaten kendimden ilk kez yüreğime bu kadar yakınım önümde bir göç haritası nereye gidecek olsam siz yoksunuz dersimi aldım çünkü fakat hiçbir düş kurulmuyor sizsiz o yüzden bu şiiri kırık bir kalp üstüne yazdım