Yeni İnsana Öğütler

eski saatler topluyormuşsun şimdi bit pazarlarlarından yakılan ülkelerin pullarını biriktiriyormuşsun eski bir kitabın kapağını okşarken genç ellerinle yüzünde bin yıllık bir acı taşıyorsun algı köprüsünde toslaştığın bakışlar sana bakır taslarda umut sunmayacaklar bundan böyle aradığın eski saatlerdeki güç sana veremeyecek doğru zamanları kim bilir sakladığın o eşyalarda kaç ömür törpüsü vardır şimdi? isyanın bağlarında düğüm çözüldü ve saçların bu güçle daha gür bakışların daha asi şimdi farkına varmadığın çöküntü gözünün miyobuna bir derece daha kattı bu yüzden hayat gözcün kızıyor sana eski saatler topluyormuşsun bit pazarlarından eski zamanların süprülmüş kırıntılarını kavanozlara kurabilir misin umutları? herhangi bir akışında kapılıp gitmek sulara eski saatlerden sorduğun gün doğumlarıdır aslında algı köprüsünde toslaştığın bakışlar sana bakır taslarda umut sunacaklar bundan böyle gözün açık yüreğin dik olsun