İnsanlar

Sahte gülümsemeler ve koskoca bir dünya Herkesin sırtında yalan dolu kefeler ayaklarında pranga Nasıl bir tuzak sanki herkes bu hayatı yaşamak zorunda Zannetmeyin bu böyle gider bir gün bitecek elbet bu rüya Senin rengin benim bilgim, onun tarzı bunun sözü Hayvani istekler içinde unutulmuş insanlığın özü Bilmez misiniz ey insanlar her an üstümüzde onun gözü Kuran'ın üstüne hüküm mü ararsınız her şeyi anlatır her bir cüzü Nice tuzaklar kurulmuş sırat-ı müstakim üstüne Bu oyunun başrolünde insanlar, zincirlerse iblisin elinde Karanlık nefisler ile tutsak olmuş canlar, üç beş sahte zevke Emin olun her şey fani, bir gün dur denecektir ömre Ne geç olur o zaman bilmez misiniz pişmanlık için Derin bir çaresizlik bu arkadaş haykırmak niçin Şu dünyada hayatında yaşarken Hakka davet edildiğinde Nede acele ediyordun bir an önce keyfe dalmak için Yemyeşil bir bahçe hayal edin şimdi mis gibi sabah yelleri Herkes hamd ediyor orda yere değiyor alınları ve elleri Cennettir orası mekânların en hayırlısı ve Ahsen'i Hak edecek, Rabbin, Allah'a ulaşmayı dileyen erleri Cennet yapmak varken bu dünyanı ve ahir dünyanı Elde etmek bu kadar kolayken niçin boşa harcarsın zamanı Sahibi o değil midir, yaratmamış mıdır her türlü mekânı Ne kibirlenirsin hâlâ vakit var iken yalnız dile Allah'ını.