Epikliyos(ya Sev Ya Terk Et) Savunusu

H Hayrettin Taylan
0 Altın Yaprak
Uğursuz uğurların umurunda son ummanın ummanıyım açlarına üşüyen yağmur ve sis ile dalgalıyız gitmelere sancıyan sensiz kentimin suları çekildi özerk özlemlere inadi baz kuruldu her yerde ulaşalabilir benime dokunan her aşk ölümsüze farzken kim tarafından yakıldığı bilinmeyen bir Leyla köyündeyim küllerinden acıların ağıtları yazılmış,yazılmayan keder defterime Bir özü yakmamanın pişmanlığında milis bir üryanın uranyum haliyim Beni mecbur edilmiş öçlerin kanında yıkadılar ötelere ötrelendim Karayel üşütüyor içimdeki azınlık zağları Rüstem-i Zal oluyorum,rind sahilinde keyifsiz dönemeçleri ezberlerken Sözüm eksiliyor artıklanmış hüsemetlerin pin kodlarında Öksüz bir kurşun soğukluğuyla vuruyorum hoşlukları senden Ay küçülürken gecelerimde karanlıklar büyüyor dağlarımda Evet isyan,evet evet… Bakıyorum da nedensiz edenlerin her edilginliğinde dingin değil hesabım öçleri terlemiş ovalarımın pamuk yetişmeyen harelerinde hardır yüreğim Vuruyorum mazisiz kayıpların ortadoğusunu doğudan doğudan Korkuyorum kendi ecrimden vuruluyorum benden ey etik yazılsın batı haritama kaçmanın bir ucu duruyor ortada,dağlarda kan gülü Hülagü bir halde leyla'yı kurşunluyorum aşk ederini kaybetmişken Amaçlarımın rengi yırtılmış fotoğrafta, bu sergi benden değil Kül sözlerden içsel açlardan birikmiş dertlerden döllenen atılmanın Zaçıyım vaktine sığmayan özümün yüzünden boyadım kendimce haritalar Biraz petrol akışlı bir arzulanışın cilveleşmesindedir sevişmeler Hangi çıkarın dölü olduğunu bilmediğim oyunların oynaşışında büyümüşler kankalem çalınmış bir resmin kıpkızıl tonunda tonlarca açlık durup ağlıyorum ağlamaya biraz Ortadoğu biraz doğudan doğudan ağlıyorum Ay gülümsemeyi unutmuşken büyüdüğümüz çocukluğumuzun anadolusunda üşüyor ülke halim infaz edilmiş bir avuç öcün ucunda uçurumlar ve derinden derinler Büyüyor Anadolu… dolu dolu ortak dünyamız ekseninde dönüyor yüreğimizin eşiğinde kan izi,her adımda can izi davalı bir buluşmanın mahyalarında beni yazın yunusça pusuya alıştırılmış bir neslin mesnevi aralarında beni öyküleyin kararmış bir ayrılığın renginden çıkarın bensizliğe usulca yağmurlar üstüne yaslı bir alfabede beni ezberlemesin azınlığın bülbülleri Ölümün öz sahipleri ağlaşırken beni nadasa bırakmasın ilmi güzellik her kent aynı aynada taransın üstelik bencilik bedava çocuklar… karıncalıyor derinlerin bilindik hesapsızlığı susuz gömmeleri ruhumun dokunduğu her yer senli ey güzellerin güzelliği beni sevinin sularına çağırıyor birliğin yıldız sonra günceleri

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.