Kırık Aşk Müzesi

H Hayrettin Taylan
0 Golden Leaf
Senden kalan her bakış ruhumun müzesinde İlk yılımızda aldığın tüm hediyeler de orda İlk ağladığın gözyaşların İlk sarılışın Benden uzak kaldığın soğuk kış geceleri de Her şey orda, ben, sevdalar ve bir de gidişin Giderken mutfakta akıttığın gözyaşlarınla bulaşıkları yıkıyorum Gönül bezinle kurutuyorum her şeyi gözyaşlarım dahil Bunu rahmetli babam almıştı bir parçası bende kalsın dediğin cümleni duvara yazdım Bir vicdanın hıcısında hecelenmiyor dünyam Senli bir enkazın altında kaldım içim içime sığmıyor Nefretlerin artıyorken bana karşı güven adına tek harfim yokken sende Büyük nefretin şifrelerinde sevginin tanımına aklandım Gözyaşların benim içimin derdi ve dermanı sen ağladığında ben hiç ağlamadım Ama şimdi her gece ağlıyor dünyam Her hecede saklanan gülüşün ve bakışın Adınının ilk harfiyle başlayan tüm klasik sözcükler lal Gözlerin bir sözü vardır sessizce söyledik Sözlerin bir gözü vardır çaktırmadan gördük Gelmelerin bir ilmi vardır hissettirmeden getirtik Kalbimin bir yeri vardır seni söyledik söylenmemiş ne varsa söylendi sana yüreğim sen gittiğin günden beri güzellere açık müze Nice güzeller geldi yalnızlık müzeme Ama bunca aşktan sonra kırık bir aşk yıkık bir sevgi çıkmadı Bulutsu bir ürperiş İki damla özleniş Bütün gelmelerin dağlanışı Beyaz bir umudun bestesi Ruhumun sana açık ahestesi Gül/gülşen ve sen kapısı Bütün acılar kuyrukta Bütün ayrımsılar ölüm kuyruğunda Bilet bulamıyor sensizlik Sen sevgisi şanlı bir müzede sen yoksun beklemelerimin kombinesi varken sen uzakları oynuyorsun

Add a translation of this poem ·

Rate this poem

Not rated yet

Tap a star to rate from 1 to 10

Comments

You need to sign in to comment.

Sign in

No comments on this poem yet. Be the first.

We use cookies to give you a better reading experience. Your personal data is processed under data protection law, and you can change which cookies you allow at any time.