Selanı Okusun Bülbüller

Yeryüzünde seven erkek yalnız mecnundu o da öldü Yeryüzünde sevdiği giden erkek yalnız benim bende senden öldüm Gece... sularda oynaşan martılardan sonra başlar kanat çırpınışım. küçücük dalgalar sarar sarartılarımı aşk üşür su ölür susamışlığımdan G-özlerim yüzünde ve gözlerinde ve de özlemlerinde 'Ay'la ve yakamozlarla sevişip-oynaşması gibi... akışırım Suretine sevişken arzular ekler beklemelerim 'toplamı' olmayan sevgi kalıntılarından arda kalan sen Işık ve sen aynı oldunuz dokunamadıklarımın ikilisi olarak İçimde yansımanız doğurgan hasretler pazarlıyor aşka… Sevilme tavanında tavlarımın tavrı tenine tümleniyor Bulutlar değildi senli damlaları getiren Yalan Ağaçlardı bulutları getiren ve güllerdi seni yağdıran Nerede ağaçların? Nerde gül tomurcukların nerde ben Ne vereceksin gözyaşlarına biraz daha biriktir acıları Yılların susamış sılasında sela okumasın bülbüller sana ne istedin kalmalarımızdan Ulaşılmaz ve dönmez bir dünyaya döndü ay günlerin unuttun yılların emeğini başka kar beyaz sevdalar sülün oldun Emiyorsun sevgileri ve ahlarımı ölüm de var gülüm Yeryüzünde seven erkek yalnız mecnundu o da öldü Yeryüzünde sevdiği giden erkek yalnız benim, bende senden öldüm