Evimin Neşesi
H Hazal Gürsoy
0
Altın Yaprak
Çıkardım sandıktan gülüşlerini
Mavileri buldum gözlerinde, yine…
Hiçbir yerde yok gözlerinin benzeri
Ama izlerin var her yerde…
Kimse uzansam, sen…
Seni görüyorum duyduğum her sesin sahibinde…
Ben halka doğduğun ayın
Karlı gecelerinde yaşıyorum
Tek aydınlığım sen…
Ömrümün karanlık caddeleri olduğun gibi…
Ağlatanım da güldürenim de sen…
Ve gelecekse seninle gelsin evimin neşesi
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş