İstanbul(lu) 'a Dair

Uzundu film… Bir sahneye takılıp kalan bendim… Tozlu bir albümde bir çocuk fotoğrafı… Ah İstanbul'un en eski yanı… Hüzünlere karışmış, aceleci mutlulukla bırakmıyor peşimi… Bir masal gibi dinliyorum, Daha çok kabusa benzeyen gidişini Islak ve sensiz gecelerde… Islak ve sensiz gecelerin Kömür kokan caddelerinde koşuyorum Yüz metre, iki yüz, beş yüz… Kilometrelerce… Kokunu bulana kadar! Sana elimi uzatmaktan değil, Tutmadığın elimin çatlamaya hazır soğukluğuna Çare bulamamaktan korkuyorum… Işıl ışıl caddelerin soğuk kaldırımlarına döktüğün Sigaranın külü gibi Bir kızıllaşıp bir kararıyor umut… Ah İstanbul'un en güzel yanı… Doğardın sabahlarıma İlk günkü heyecanı ve tadıyla aşkın… Şimdi adressiz, tarifsiz yollarda Sadece küflü kırıntılarını buluyorum yalnızlığın… İstanbul'un en yağmurlu, en kalabalık, insanları en yalnız, caddeleri en ıssız yanı