Mavi Gölgeler Ve Ay Işığı
H Hazal Gürsoy
0
Altın Yaprak
Ben en güzel şiirlerimi sana yazdım
En mavileri bıraktım avuçlarında
Deli rüzgarımla saçlarını karıştırdım
Yokluğuna sarıldım ellerini bulamadıkça…
Ki ellerini, tesadüfi birkaç saniye harici
Çoğu zaman bulamadım…
Aşina bir halk türküsüydün dudaklarda
Fakat ezgisi bana çarptığı gibi
Çarpsaydı başkalarına;
Kalabalıklar içinde aranan yalnız senin sesin olurdu
Yalnız sen aydınlatırdın geceyi, ay ışığı, sen…
Her bakış benimki kadar aşık olsaydı eğer…
Tut mavilerimin elinden,
Uzanıp sonsuz deniz boyu
Bir gece, ay ışığı, ansızın gel…
Sarsın odamı seninle memleket kokusu
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş