شمارهٔ ۷۲۷
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم
رگ نیسانی از مژگان خون پالای خود دارم
غبار سینه ام بر شور محشر دامن افشاند
دل دیوانه ای در دامن صحرای خود دارم
بیار ای دیده لعلی باده اشکی اگر داری
درین گلگشت مهتابی که از سیمای خود دارم
مرا آواره درها نکرد از گوشه عزلت
چه منتها که بر سر در جهان از پای خود دارم
حزین از هر دو عالم فکر دل بیگانه ام دارد
سر شوریده ای در دامن صحرای خود دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş