شمارهٔ ۹
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
خواهم درین گلستان دستوری صبا را
تاگرد سر بگردم آن یار بی وفا را
تا خرقه می پذیرد در رهن باده ساقی
ای محتسب صلایی پیران پارسا را
هر خشتی از خرابات سرچشمه ى حیات است
در پای خم برافشان این عمر بی بقا را
خواه از لب مسیحا خواه از زبان ناقوس
صاحبدلان شناسند آواز آشنا را
وقت است پاگذاری بر دیده ى سفیدم
تاکی به حیله دارم صبرگریزپا را
ساغر دگر نگردد ساقی به سر درآید
درگردش ار ببیند آن چشم سرمه سا را
از آتشین عذاران گردیده دیده روشن
قد صاریاکراما لیلی بکم نها را
دارد حزین مسکین چشم عنایت ازتو
از خویش وارهانش یا مطلق الاسارا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş