شمارهٔ ۱۷۸
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
وه چه شورانگیزی این شیرین پسر
هم نمک می ریزد از تو هم شکر
خاک پایت چون مرا فرق سرست
من چرا بر دارم از پای تو سر
خاک گشتم لاله از خاکم دمید
هم چنان داغ تو دارم بر جگر
بی خبر بودن ز عالم آگهیست
زاهد افسرده کی دارد خبر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş