شمارهٔ ۲۵۳
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
گر بخاکم گذرد یوسف گل پیرهنم
بوی پیراهن یوسف شنوند از کفنم
بفراق تو گرفتار ترم روز بروز
کس باین روز گرفتار مبادا که منم
کوه غم گشتم و هر لحظه کنم سینه خویش
طرفه حالیست که هم کوهم و هم کوه کنم
لب ببستم ز سخن ای گل خندان که مباد
مردمان بوی تو یابند ز رنگ سخنم
هر کسی در چمنی هم نفس سیم تنی
من و کنج غم و در سینه همان سیم تنم
نکنم یاد بهار و نروم سوی چمن
چه کنم دل نگشاید ز بهار و چمنم
گر دلم رفت هلالی گله از دوست خطاست
دل چه باشد که اگر جان برود دم نزنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş