شمارهٔ ۴۰۶
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
ای گلستان جمالت در کمال خرمی
عالم از ناز تو پر شد نازنین عالمی
خرمن آدم چو بهر دانه ای بر باد شد
چون کند با دانه خال تو مسکین آدمی
مرده صد ساله را در یک نفس جان میدهی
با تو کی باشد مسیحا را مجال همدمی
سینه را گفتم که بی غم شو دل غمناک گفت
با غمش جایی که من باشم چه جای بی غمی
گر هلالی از درت محروم شد تدبیر چیست
در حریم آن حرم کس را نباشد محرمی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş