Yokluğun Yoksulluk

yaz geldi yine güneş bahçelerden doğuyor. bir yığın sensizlikleyim şimdi, sessiz ıssız bir geceyleyim. sabah oluyor. sen, yoksun. yürüdüğün bütün yollar yanımda beraber uzanıyoruz ömrüne ben, sana aşık oluyorum. sen, yoksun. beyoğlu'nda batıyorum ay'a yağmur var inceden. aşıklar el ele kol kola, ben yalnızım. çünkü sen, yokun. bütün limanlar kovalıyor sevdaları, bir fırtınayla dağılıyor duygular, ben firar ediyorum. çünkü sen, yoksun. akşamlar olmuyor şehirlerde, yada oluyor ben fark etmeden. koşmak istiyorum kalbine sonra, öylece kalakalıyorum. çünkü...sen, yoksun. bıraktığın yalnızlıkla yaşıyorum. yüzün yerine hayaline bakıyorum. her gece ölüp ölüp diriliyorum. ağlıyorum. çünkü.. sen, yoksun. sayfaları yok düşlerimin. teksin sen bu düşüncelerde rüya görmüyorum çünkü sen varsın içimde bitişe yaklaşıyorum. sen, yine yoksun. yıldızları kayıyor yaşamımın, zaman boşalıyor bardaktan. çölden dönüyor kayıplar. uzanıyorum yokluğuna bekliyorum bana gelmeni ama. sen, yoksun. siper aldı bütün duygular sana ateşlerini söndürmek gerek bu kalbin. en kötü zamanıdır şimdi sensizliğin. sevinmek istiyorum seni gördüğüme bakıyorum, göremiyorum. çünkü...sen, yoksun ben varolmanı bekliyorum.