شمارهٔ ۱۲
ه همام تبریزی
0
Altın Yaprak
بدیدم چشم مستت رفتم از دست
کوام آذر دلی بو کو نبی مست
دلم خود رفت و می دانم که روزی
به مهرت هم بشی خوش یانم اژ دست
به آب زندگی ای خوش عبارت
لوانت لاو چمن دیل و گیان بست
دمی بر عاشق خود مهربان باش
کژی سر مهر ورزی گست بو گست
اگر روزی نبینم روی خوبت
بشان شهرانره او سر زنان دست
به مهرت گر همام از جان برآید
مواژش کان یوان بمرت و وارست
گرم خا وا کری بشتم بوینی
بیویت خته بوم ژاهنام سرمست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş