شمارهٔ ۱۲۱
ه همام تبریزی
0
Altın Yaprak
دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرک
کاب حیوان می چکانید از لب چون شکرک
گفت اگر بوس و کناری داری از من آرزو
در میان نه تا به جای آرد به جان این چاکرک
گفتمش زان عارض چون لاله ام یک بوسه بخش
گفت ای کژ طبع باری پاره ای زان سوترک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş