شمارهٔ ۱۷۴
ه همام تبریزی
0
Altın Yaprak
پاک چشمانند مرد روی تو
راه کژبینان نباشد سوی تو
خوش نویسان را نیاید در قلم
هیچ نونی خوشتر از ابروی تو
ناتوان گردم ز غیرت چون نسیم
گر بجنباند نسیمی موی تو
زنده بی رویت نمانم گر مرا
هر زمان جانی نبخشد بوی تو
دوستان از تشنگی جان می دهند
و آب حیوان می رود در جوی تو
عاشقان را تا سحر باشد سماع
هرشب از بانگ سگان کوی تو
چشم خواب آلود تو خواب همام
بست آه از نرگس جادوی تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş