شمارهٔ ۸۷
ه همام تبریزی
0
Altın Yaprak
بر سر کوی تو سرها می رود
جان فدای روی زیبا می رود
نیست کویت منزل تر دامنان
هر که عیار است آنجا می رود
چون تو پا از خانه بیرون می نهی
در میان شهر غوغا می رود
هر که رویت دید یا بویت شنید
همچو مستان بی سر و پا می رود
تا نیاید گوهر وصلت به دست
آب چشمم همچو دریا می رود
ز آتش هجران او هر صبح دم
درد دل ها تا ثریا می رود
مردم آسوده کی دارد خبر
ز آنچه بر بیمار شب ها می رود
ما نه مرد چشم و ابروی توییم
چون درافتادیم بر ما می رود
هست مهمان لبت جان همام
خوش همی دارش که فردا می رود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş