شمارهٔ ۹۴

ه همام تبریزی
0 Altın Yaprak
دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی آید به جای هر سر مویی مرا دلی باید بهای هر سر مویت نهاده ام جانی زهی معامله گر دیگری نیفزاید مدد ز بوی تو یابد هوای فصل بهار که چون بهشت چمن را به گل بیاراید شهید تیغ تو جان ها به زندگان بخشد گدای کوی تو بر خسروان ببخشاید به خسته ای که رساند نسیم بوی خوشت اگر در آتش سوزان بود بیاساید روان شود ز لبم چشمه های آب حیات چو نام دوست مرا بر سر زبان آید هزار بار بشستم دهن به مشک و گلاب هنوز نام تو بردن مرا نمی شاید نظر به روی تو کردن مسلم است آن را که دیده را به جمالی دگر نیالاید زهی خجسته صباحی که وقت بیداری همام روی تو بیند چو دیده بگشاید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.