İyi Günler İlerde Anneanne

iyi günler ilerde anneanne iyi günler ilerde bense yirmidört saatlik günlerdeyim anneanne rüyalarında senin ne kıyamet kopuyor ne de bir gül düşüyor dalından sen böyle istersin bilirim gülümseyerek anneanne oysa ne sarışın kızlar göz kırpıyor esmer delikanlılara ne de ortadoğu bir gül bahçesi oluyor yine de iyi günler ilerde anneanne esmerliğimiz kıyamet herkese halime bakıp üzülme anneanne bir bakarsın dayımla beraber ortak bir iş kurar belki bir süpermarket açarız ne dersin, kasada da muzaffer durur, gülümseyerek yok yok olur, dandy, pop-corn ve kalve çorba satarız. kahrolsun amerika deriz sonra kahrolsun fransa için ve mançurya kahrolur biz böyle deyince devr-i daim düzeniyle dönen dünya mançurya da kahrolur niye kahrolacaksa anneanne, müzmin başağrılarım artıyor işte yaşamak bu deyip dostlar müttefiklere gülümsediğinde anneanne, ah anneanne çıkış yok ve bu tereke rahmetli dedemin yüreğinden daha eski bir mesele yüreğimiz bölüştürülemez iyi günler ilerde sade ekmeği bildiğimiz günler geçmişte ve güzeldi anneanne şimdi ekmek dile gelse boğazımızdan geçişine utandığını söylerdi iyi günler yok! iyi günler yok anneanne kıyamet bize kıyamet bize kıyamet bize kıyam/et bize