Gel Nihayet

Sen bitiremediğim en güzel şiirimsin Gözlerimle gözlerini okşamak Saçlarında demet demet Sonsuzluğu koklamak Bir ömür yetmez bana inan Aynı yastığa baş koymak Sensizliği sunma bana su diye Ölümüm olur kaşlarını çatman Hıçkıra hıçkıra ağlamasın umudum Gidişinle vurma beni keleş mermisi gibi Gel nihayet baharda beni sevsin Gülüşünle erit buzdan köşklerimi Kuran sesi duyulsun topraklarımda Gönül limanımda sensiz kalmasın sevgim Bakışım hasret kalmasın sana Gece buz gibi soğuk Üşüyor yüreğim Avuçlarımda kuşlar ölür Senin olmadığın yerlerde Öksüz kalışım yalnızlığımın şarkısıdır Duyulmaz mı sana feryadım Kurutmaz mı gözlerini hayalim Düşer gibi karşımda durma Uykusuzluğum sen olmadığın içindir Yaramda kanıyor ellerin sarmıyor Sen, bitiremediğim en güzel şiirimsin Okumaya hiç doyamadığım türkümsün Bunun içindir vazgeçilmez oluşun Kumlar yürüyüşünü özledi Rüzgarlar nefesini Ve sen hala yoksun Ben yaralıyım, tutsağım Ama sadece senin mahkumunum. Esaretimsin hadi kır zincirlerimi Hürriyetim sensin unutma beni